ارتودنسی برای دندان های فاصله دار

آیا با مشکل فاصله بین دندان ها مواجه هستید؟ می دانید چگونه می توان دندان های فاصله دار را با ارتودنسی درمان کرد؟ دیاستما یا وجود فاصله بین دو دندان، مشکلی است که روی زیبایی چهره فرد تاثیر منفی دارد. ارتودنسی دندان های فاصله دار یا به انگلیسی Spaced teeth orthodontics، نوعی ارتودنسی جهت درمان و از بین بردن فاصله بین دندان هاست. دندان های فاصله دار معمولا از کودکی در فرد وجود دارد و با افزایش سن نیز این مشکل شدید تر می شود. ارتودنسی برای دندان های فاصله دار، دندان ها را به سوی هم هدایت می کند و فاصله اضافه بین دو دندان را می بندد. ما در کلینیک ارتودنسی دکتر فروغی آماده ارائه انواع خدمات ارتودنسی به خصوص ارتودنسی برای دندان های فاصله دار، به شما عزیزان هستیم.

در ادامه در مورد هر چیزی که باید درباره ارتودنسی دندان های فاصله دار بدانید، صحبت خواهیم کرد.

 

فاصله دندان ها یا دیاستما چیست؟

یکی از عوامل ایجاد نارضایتی از چهره و لبخند افراد، وجود فاصله غیر عادی و زیاد بین دندان ها، به خصوص در دندان های جلو، است. دلایل متعددی می توانند باعث ایجاد فاصله بین دندان ها شوند. دندان های فاصله دار در نوزادان رایج است، اما در مواردی ممکن است در کودکی و بزرگسالی نیز ادامه داشته باشد. دندان های فاصله دار را می توان با درمان ارتودنسی به حالت طبیعی برگرداند و تراز کرد، تا فرد به لبخند ایده آل خود برسد.

درمان نکردن دندان های فاصله دار به خصوص در موارد حاد موجب مشکلاتی مانند ایجاد پلاک دندانی، تحلیل بافت لثه، گیر کردن غذا بین دندان ها و نیز ضعف در عملکرد دندانها می شود.

 

چرا دندان های برخی افراد از هم فاصله دارند؟

دلایل به وجود آمدن دندان های فاصله دار از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این مشکل ممکن است به علت های مختلفی در فرد ایجاد شود. از جمله دلایل ایجاد دندان های فاصله دار عبارتند از :

• ژنتیک و وراثت
• نا هماهنگ بودن اندازه ی فک و دندان ها
• بیماری های مزمن پریودنتال
• بلع معکوس
• مکیدن انگشت
• از دست دادن دندان
• دندان های کوچک
• نرم بودن بافت دهان و لثه ها

 

ارتودنسی دندان های فاصله دار

اگر از مشکلات ناشی از دندان های فاصله دار رنج می برید، نگران نباشید، مشکل شما با مراجعه به متخصص ارتودنسی با تجربه و کاربلد، قابل درمان است. در تخصص ارتودنسی، چندین روش درمانی مختلف برای از بین بردن فاصله بین دندان ها وجود دارد که هر کدام با توجه به شرایط بیمار قابل استفاده هستند. برای اصلاح دندان های فاصله دار معمولا از بریس های فلزی و سرامیکی استفاده می شود، پس از پایان درمان نیز بیمار باید برای دوره ای مشخص از نگهدارنده استفاده کند تا دندان ها دوباره به حالت قبل خود بر نگردند. در ارتودنسی دندان های فاصله دار، معمولا فضای اضافه بین دندان ها را به انتهای فک انتقال می دهند و با استفاده از سیم ها و براکت ها، دندان ها را به هم نزدیک می کنند. به جرات میتوان گفت که ارتودنسی بهترین روش درمان دندان های فاصله دار است، چون مشکل شما را از ریشه حل می کند. درمان هایی مثل کامپوزیت برای رفع فاصله بین دندان ها، عمر کمی دارند و باید تجدید شوند. اما ارتودنسی دیاستما اگر به درستی انجام شود و مراقبت های لازم قبل، بعد و در حین درمان انجام گیرد، مشکل فاصله بین دندان های شما برای همیشه برطرف خواهد شد.

 

مراحل درمان ارتودنسی برای دندان های فاصله دار، کدام است؟

درمان دیاستما و نیز مراحل درمان در هر فرد با توجه به وضعیت دندان های او متفاوت خواهد بود. اما اگر بخواهیم مراحل عمومی درمان دندان های فاصله دار را شرح دهیم، شامل موارد زیر خواهد بود :

 

مرحله اول : انجام مشاوره و ارزیابی وضعیت دندان ها

در مرحله معاینه اولیه معمولا متخصص ارتودنسی وضعیت دندان ها و فاصله موجود بین آنها را به طور کامل بررسی کرده و مشاوره های لازم در مورد درمان ارتودنسی دندان های فاصله دار را به بیمار می دهد. در این مرحله همچنین برنامه دقیق درمان ارتودنسی بیمار تنظیم می شود.

مرحله دوم : عکسبرداری از دندان ها

استفاده از سی تی اسکن و عکس های پارانومیک برای تشخیص دقیق وضعیت ریشه دندان، مشکلات ریشه ای و نیز انتخاب روش درمان ارتودنسی مناسب به متخصص ارتودنسی کمک می کند.

 

مطلب مرتبط : آیا ارتودنسسی برای فک تاثیر دارد؟

مرحله سوم :تعيين نوع درمان ارتودنسی

پس از بررسی عکس ها، متخصص ارتودنسی با توجه به وضعیت بیمار، درمان ارتودنسی مناسب، طول دوره درمان، نوع دستگاه ارتودنسی مورد استفاده و اهداف درمان ارتودنسی را برای بیمار تعیین می کند.

مرحله چهارم : شروع درمان ارتودنسی دندان های فاصله دار

در این مرحله، دستگاه ارتودنسی مناسب برای هدایت دندان ها به سوی هم و از بین بردن فاصله بین دندان ها، روی دندان های بیمار قرار می گیرد. این دستگاه می تواند شامل سیم ها و براکت های فلزی، کش، براکت های شفاف و یا ارتودنسی متحرک باشد.

 

مرحله پنجم: مراقبت های حین درمان ارتودنسی دندان های فاصله دار

بیمار باید طبق توصیه متخصص ارتودنسی در فواصل زمانی مشخص جهت معاینه و تنظیم دستگاه ارتودنسی مراجعه کند، تا در صورت نیاز تغییرات لازم اعمال شود. از طرفی انجام مراقبت های حین درمان ارتودنسی مثل رعایت کامل بهداشت دهان و دندان و نیز رژیم غذایی مناسب در این مرحله الزامی است.

 

مرحله ششم : پایان ارتودنسی دندان های فاصله دار

پس از اصلاح وضعیت دندان های فاصله دار و رسیدن به نتیجه دلخواه، دوره درمان ارتودنسی تمام می شود و براکت ها و سیم ها از دندان های بیمار جدا می شود. البته پس از اتمام ارتودنسی نیز برای مدت معین با صلاحدید متخصص ارتودنسی، باید از ریتینر ها یا نگهدارنده استفاده کرد تا دندان ها به وضعیت قبلی خود برنگردند .

 

ارتودنسی دندان های فاصله دار، چه مزایایی دارد؟

ارتودنسی دندان های فاصله دار به عنوان یک روش درمانی ایده آل، خالی از لطف نیست و مزایای زیادی را برای بیمار به همراه دارد. از جمله مهمترین مزایای ارتودنسی دندان های فاصله دار می توان به موارد زیر اشاره کرد :

 

• از بین رفتن فضای اضافه بین دندان ها
• بهبود عملکرد دهان، فک و دندان ها.
• آسان تر شدن رعایت بهداشت دهان و دندان.
• افزایش اعتماد به نفس و زیبایی چهره فرد.
• از بین بردن مشکلاتی مثل تحلیل لثه، عفونت های دهان و ترشحات.
• کاهش احتمال شکستن و لغزش دندان ها.
• برطرف کردن مشکلات فرد در حرف زدن و جویدن.

 

انواع روش های ارتودنسی دندان های فاصله دار

از انواع روش های ارتودنسی برای درمان دندان های فاصله دار می توان استفاده کرد. تشخیص و انتخاب نوع درمان ارتودنسی باید پس از بررسی های لازم توسط متخصص ارتودنسی تعیین شود. به طور کلی می توان از براکت های فلزی ثابت ، سرامیکی و نیز ارتودنسی نامرئی برای درمان دیاستما استفاده کرد. انواع روش های ارتودنسی برای دندان های فاصله دار عبارتند از :

 

ارتودنسی فلزی و ثابت برای دندان های فاصله دار

رایج ترین روش درمان دندان های فاصله دار، استفاده از ارتودنسی ثابت و فلزی است که در آن به کمک کش، سیم و براکت های فلزی، سعی در نزدیک کردن دندان ها به هم می شود. این روش معمولا برای دیاستما در موارد شدید، متوسط و خفیف قابل اجرا است. ارتودنسی فلزی و ثابت را می توانید جهت درمان ارتودنسی دندان های فاصله دار، در کلینیک ارتودنسی دکتر فروغی دریافت نمایید.

 

ارتودنسی نامرئی برای درمان دندان های فاصله دار

یکی دیگر از انواع روش های ارتودنسی دندان های فاصله دار، استفاده از ارتودنسی نامرئی است. این روش بیشتر برای افرادی که تمایل ندارند  وجود ارتودنسی روی دندان های آنها دیده شود،استفاده می شود. هزینه ارتودنسی نامرئی در مقایسه با ارتودنسی ثابت فلزی بیشتر است. البته این نکته را هم نباید نادیده گرفت که ارتودنسی نامرئی هم مانند ارتودنسی ثابت و فلزی به مراقب و رعایت بهداشت کامل دهان و دندان نیاز دارد. در ارتودنسی نامرئی براکت ها یا به صورت لینگوال در پشت دندان ها نصب می شود و یا به جای براکت های فلزی روی دندان از براکت های شفاف و نامرئی استفاده می کنند.

 

ارتودنسی متحرک برای درمان دندان های فاصله دار

اگر شدت دیاستما در بیمار زیاد نباشد ، با صلاحدید متخصص ارتودنسی می تواند از ارتودنسی متحرک شفاف یا سرامیکی استفاده کند. استفاده از ارتودنسی متحرک برای درمان فاصله بین دندان ها نیاز به قالب گیری متفاوتی نسبت به ارتودنسی ثابت دارد. نگهداری از ارتودنسی متحرک راحت تر است و بیمار می تواند حین غذا خوردن یا مسواک زدن، ارتودنسی متحرک را از روی دندان های خود بردارد.

طول درمان ارتودنسی دندان های فاصله دار چقدر است؟

برای جلوگیری از ایجاد مشکل در ریشه دندان و نیز تحلیل بافت لثه، هنگام جابجایی دندان فاصله دار با ارتودنسی، نباید میزان جابجایی بیشتر از یک میلیمتر در ماه باشد. بنابراین می توان گفت که اصلاح دیاستما با استفاده از درمان ارتودنسی، درمانی زمان بر و طولانی خواهد بود. به طور معمول طول درمان ارتودنسی دندان های فاصله دار بین 6 ماه تا 2 سال خواهد بود. طول دوره درمان تا حدود زیادی بستگی به شدت فاصله دندان ها، نوع دستگاه ارتودنسی مورد استفاده و نیز مراقبت ها و تعهد بیمار نسبت به چکاپ های منظم دارد. در حالت کلی اگر بیمار به طور منظم نسبت به تنظیم دستگاه ارتودنسی اقدام کند و به توصیه های متخصص ارتودنسی خود عمل کند، گام بزرگی در کاهش طول دوره درمان ارتودنسی دندان های فاصله دار برداشته است.

 

سخن پایانی

ارتودنسی درمانی اصلاحی برای رفع مشکلات دندان و فک است. اصلاح دندان های فاصله دار با ارتودنسی، یکی از رایج ترین کاربرد های درمان ارتودنسی می باشد. فاصله بین دندان ها یا دیاستما حالتی است که در آن فاصله بین دو دندان بیشتر از حالت طبیعی است و روی ظاهر فرد اثر منفی دارد. دندان های فاصله دار معمولا فرد را با مشکلاتی همچون اختلال در تکلم، تشکیل پلاک روی دندان، کاهش کارایی فک و دندان، گیر کردن مکرر غذا لابه لای دندان ها، کاهش اعتماد به نفس و… مواجه می کند. دندان های فاصله دار معمولا به دلیل عادات غلط رفتاری مثل مکیدن انگشت شست، ژنتیک، زبان بزرگ، دندان های کوچک نسبت به اندازه فک، از دست دادن تعدادی از دندان ها و… ایجاد می شود. دندان های فاصله دار را می توان به راحتی با ارتودنسی درمان کرد. از انواع روش های درمان ارتودنسی مثل ارتودنسی ثابت فلزی، ارتودنسی نامرئی و ارتودنسی متحرک می توان با توجه به شرایط بیمار، برای درمان دندان های فاصله دار، استفاده کرد. طول دوره درمان ارتودنسی برای دندان های فاصله دار اغلب طولانی و بین 6 ماه تا 2 سال می باشد. پس از اتمام دوره ارتودنسی نیز بیمار باید برای مدتی از ریتینر برای حفظ وضعیت جدید دندان های خود استفاده کند. کیفیت و میزان موفقیت ارتودنسی دندان های فاصله دار تا حد زیادی به تجربه و تبحر پزشک متخصص ارتودنسی بستگی دارد که بتواند درمانی مناسب و کاربردی با توجه به وضعیت دندان های بیمار انجام دهد. کلینیک ارتودنسی دکتر فروغی یکی از موفق ترین مراکز درمان ارتودنسی در تبریز و ایران است. اگر نیاز به درمان ارتودنسی به خصوص برای درمان دندان های فاصله دار دارید، می توانید به کلینیک ارتودنسی دکتر فروغی مراجعه نمایید.

 

سوالات متداول

آیا فاصله بین دندان ها با افزایش سن، زیاد می شود؟

بله، با افزایش سن فاصله بین دندان ها نیز زیاد می شود. در واقع با افزایش سن، دندان ها و مینای دندان فرد فرسایش می یابد و بافت لثه ها و فک کم حجم تر می شود. در نتيجه اگر فاصله بین دندان های خود را درمان نکنيد، به مرور زمان، فاصله بین دندان هایتان بیشتر و بیشتر خواهد شد.

 

بهترین روش درمان برای دیاستما یا دندان های فاصله دار کدام است؟

بهترین و کاملترین درمان برای از بین بردن فاصله بین دندان، ارتودنسی است. هر روش درمانی دیگر موقتی است و نیاز به صرف هزینه های مکرر دارد. در درمان ارتودنسی برای دندان های فاصله دار، فضای اضافه بین دندان ها به روش اصولی و با توجه به وضعیت فک و دندان های بیمار، به طور دائمی ، اصلاح می شود.