درمان تنگی فک بالا

تنگی عرض فک بالا (maxillary constriction) به حالتی گفته می‌شود که فک بالا به اندازه کافی عریض نیست و باعث مشکلاتی مانند نامرتبی دندان‌ها، کراس‌بایت (تداخل در طرفین دندان‌های فک بالا و پایین) یا مشکلات تنفسی می‌شود. این مشکل می‌تواند مادرزادی باشد یا به دلیل عوامل محیطی مانند عادت‌های نادرست در کودکی (مثلاً مکیدن انگشت) به وجود بیاید.

علائم تنگی فک بالا:

• کراس‌بایت
• بی‌نظمی دندان‌ها
• ظاهر تنگ و باریک فک بالا
• مشکلات تنفسی (مانند تنفس دهانی)
• اختلال در جویدن

درمان تنگی فک بالا:

درمان بستگی به سن و شدت مشکل دارد:

1. وسیع کننده فک (Palatal Expander): این دستگاه ارتودنسی به طور خاص برای کودکان و نوجوانان استفاده می‌شود، زیرا استخوان فک آنها هنوز در حال رشد است. وسیع کننده روی دندان‌های بالا قرار گرفته و به تدریج با فشار ملایم، فک را گسترش می‌دهد. این درمان معمولاً در سنین پایین (قبل از بلوغ) موفق‌تر است، چرا که رشد استخوان‌ها هنوز ادامه دارد.

2. جراحی ارتوگناتیک (Orthognathic Surgery): اگر تنگی فک در بزرگسالی به وجود بیاید و رشد فک متوقف شده باشد، معمولاً درمان به جراحی نیاز دارد. در این روش، استخوان تحت جراحی قرار گرفته و سپس با استفاده از تکنیک‌های مختلف، عرض آن باز می‌شود. این جراحی بهبود عملکرد جویدن و ظاهر صورت را هدف قرار می‌دهد.

3. دستگاه‌های ارتودنسی (Braces): بعد از انجام درمان گسترش فک، معمولاً از بریس‌ها برای تنظیم و صاف کردن دندان‌ها استفاده می‌شود تا نتیجه کامل شود.

اگر شما یا فردی دیگر با تنگی فک مواجه هستید، متخصص ارتودنسی می‌تواند بهترین راهکار را براساس وضعیت فردی پیشنهاد دهد.